Bu süjet Azərbaycan incəsənətində geniş yer tapmışdır:
Qoca kərpic kəsən şəxs azadlığın simvoludur. O, heç kəsə boyun əymədiyi üçün mənən hamıdan ucadır.
Nizami bu hekayə vasitəsilə oxucuya bir neçə mühüm dərs verir:
Hekayədə Şam şəhərində kərpic kəsərək ruzisini qazanan çox yaşlı bir kişidən bəhs edilir. Şəhərin gənc və təkəbbürlü bir əyanı (və ya bəzi variantlarda bir gənc) qocaya yaxınlaşaraq onu məsxərəyə qoyur:
Azərbaycan şifahi xalq ədəbiyyatında bu dastanın ruhuna uyğun bir çox atalar sözü mövcuddur: "İşləməyən dişləməz." "Zəhmət çəkməyən bal yeməz." "Alın təri ilə qazanılan çörək dadlı olar." Ləyaqət və İstiqlal: "Əl açmaqdansa, kərpic kəsmək yaxşıdır." "Min qatardan bir qatar, öz qazancın bəs edər."
"Qocanın kəsdiyi kərpic, gəncin kəsdiyi qızıldan qiymətlidir." (Təcrübəyə verilən dəyər). 🎭 Mədəniyyətdə İzi
Azərbaycan dərsliklərində uşaqlara əməksevərlik aşılamaq üçün bu hekayədən geniş istifadə edilir.
